توهم
تشنگی گلویمان را
به گندابی زدیم
بی گدار
گله به چرایی افتاد
که علفهایش
پستانی را شیر نشد .
دوشاب، نوش دارو بود
دوغ ،دروغ
اینبار
چوپان راست میگفت
گرگها گله شدند .
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم مهر ۱۳۸۹ ساعت 12:29 توسط امیر یزدانی
|
امیر یزدانی