| تبليغات | X |
|
شعرمن حرف توست شعر _ داستانک ( استفاده از مطالب با ذکر نام و آدرس بلا مانع است)
| ||
|
تکلُف گر نباشد خوش توان زیست تعلُق گر نباشد خوش توان مُرد
[ پنجشنبه دوازدهم آبان 1390 ] [ 21:26 ] [ امیر یزدانی ]
هیچ اتفاق جدیدی نمی افتد جز سرفه هایی که پیر می شوند و سینه ام پهلو می گیرد کنار فنجانها، کلماتی زخم خورده را به تلخی در سطرهای ناخوانده زیر لب به تو فکر می کنم وتن ام که کبود، اینجا غذاها دست به اعتصاب زده اند و دهان هیچ داسی بوی گندم نمی دهد باد هم که می وزد بی جهت نیست غروب در چشمهای سیاه گربه ی خانه ام غریبی میکند، گاه باران هم که می بارد روی شیروانی داغ این خانه قطره قطره دارم آب می شوم.
[ سه شنبه هجدهم بهمن 1390 ] [ 15:26 ] [ امیر یزدانی ]
چراغهایی
از روشنی ام خوابشان نمی برد ،
در شعر هایم
دنبال کلیدی هستند
خاموشم کنند . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ چه سه تار
چه سی تار
فرقی نمی کند
وقتی با یک تار موی تو
آشفته می شوم .
[ پنجشنبه هفتم مهر 1390 ] [ 13:57 ] [ امیر یزدانی ]
پشت عینکهای آفتابی شهری در پوست اش آنقدر سرخ می شود. تا دودی به چشم ماهی آبهای آزاد نرود . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ یک نقطه هی چین یک نقطه هی چین یک نقطه هی چین مگر طولم چقدر به عرض رسیده است که این همه چروک میشوید !؟
[ شنبه بیست و دوم مرداد 1390 ] [ 16:41 ] [ امیر یزدانی ]
به قانون جاذبه فکر می کنم
و سیبی
که سهم من نشد
انگار
در هیچ تاریخی
آدم نبوده ام .
[ سه شنبه هفدهم خرداد 1390 ] [ 22:13 ] [ امیر یزدانی ]
لنگــــــــــــــــــــــــــــر را کشیده ایم
تلنگــــــــــــــــــــــر ی
گریه را به دریا خواهد ریخت
با چند گره
پاها روی موجی سوار خواهند شد
که از لبهای ما
شروع می شود . [ یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390 ] [ 16:43 ] [ امیر یزدانی ]
شلیک می شوی
به شقیقه های من
با ماشه ای که چک چک
از چشمانت میچکی
نبضم را بگیر
مرده ام
چقدر تندتر می زند. [ یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390 ] [ 16:40 ] [ امیر یزدانی ]
اینطور که چشمانمان را
از هم پُر میکنیم
لبی روی لب بند نمی شود
اصلا تصادفی نبود
مصادف شدیم با فصلی
که ما را بارید
حالا
وقتی کسی نمی فهمد
چتر هم چاره نمی شود
باید زیر این گریه ها
با هم خیس شد
عادت علف هاست
حرف هایشان را هرز می رقصند
هم اینکه فنجان ها
لای انگشتانِ ما
سردشان نمی شود
کافی ست .
[ دوشنبه ششم دی 1389 ] [ 12:35 ] [ امیر یزدانی ]
گوشم را بیرون می کشم
از دهان شهر .
پچ پچ نگاه های چپ
چفتم می کند
پشت پنجره هایی که
به صراطی باز نمی شوند .
مستقیم می پیچم خودم را
سمت شانه های شالی
و سکوت دشتی که
استکانی داغ
برایم
کمر باریک می کند . [ سه شنبه یازدهم آبان 1389 ] [ 13:21 ] [ امیر یزدانی ]
تشنگی گلویمان را
به گندابی زدیم
بی گدار
گله به چرایی افتاد
که علفهایش
پستانی را شیر نشد .
دوشاب، نوش دارو بود
دوغ ،دروغ
اینبار
چوپان راست میگفت
گرگها گله شدند .
[ پنجشنبه هشتم مهر 1389 ] [ 12:29 ] [ امیر یزدانی ]
|
درباره وبلاگ  امیر یزدانی متولد تهران علاقه مندی ها: شعر، موسیقی ، خوشنویسی _____________________ جمله هایم را خوب میجوم تا حرفهایم قابل هضم باشند گویا گوش هایی زود ترش می کنند | |
| [ فالب وبلاگ : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||